Dla wielu kierowców wkręcanie silnika pod czerwone pole obrotomierza to czysta przyjemność. Czy mu szkodzi? Sporadyczne wizyty przy czerwonej linii w sprawnym i rozgrzanym aucie nie są dramatem. Liczy się jednak, kiedy i jak długo to robisz, a przepalanie nagaru raczej nie jest dobrym powodem.
Kiedy czerwone pole naprawdę szkodzi
Groźne jest przede wszystkim przekroczenie dopuszczalnych obrotów. Silnik może wtedy wpaść w tzw. pływanie zaworów, czyli sytuację, w której zawory uderzają w tłoki. Ogromne siły wewnątrz jednostki i brak smarowania mogą też nieodwracalnie uszkodzić korbowody oraz łożyska wału korbowego.
Nowoczesne silniki mają ogranicznik obrotów, który chroni przed tym przy przyspieszaniu na kolejnych biegach. Nie pomoże on jednak, gdy zbyt wcześnie zredukujesz bieg. Remont kapitalny silnika kosztuje tysiące.
Złym pomysłem jest też wkręcanie zimnego silnika. Olej musi się nagrzać, zanim zapewni odpowiednią ochronę przy wysokich obrotach. Według jednego z badań może to trwać prawie dwa razy dłużej niż nagrzewanie się płynu w układzie chłodzenia. Wskazówka temperatury cieczy nie mówi więc całej prawdy.
Ile zużycia to oznacza
Ford zwraca uwagę, że wysokie obroty to więcej ciepła i naprężeń, więc podzespoły zużywają się szybciej niż przy spokojnej jeździe. Nie warto też jechać przy czerwonym polu przez wiele kilometrów z rzędu.
Kilka krótkich zrywów w drodze do pracy nie zniszczy jednak silnika o rozsądnym przebiegu, z rozgrzanym i świeżym olejem. Dla porównania: dragstery klasy Top Fuel wymagają rozbiórki po każdym przejeździe na ćwierć mili lub 1000 stóp.
Mit „włoskiego przepalania”
Według popularnej legendy włoscy mechanicy w drugiej połowie XX wieku naprawiali słabo działające auta, wysyłając je na ostrą jazdę. Silnik miał się rozgrzać na tyle, by wypalić osady ze świec, zaworów i komór spalania.
Jason Fenske z kanału Engineering Explained przeanalizował to na podstawie wielu badań. Uznał, że osady węglowe da się wypalić, jeśli silnik jest dostatecznie gorący. W normalnej jeździe po drodze raczej to się jednak nie uda, bo zbyt krótko przebywa się blisko czerwonego pola, by wytworzyć dość ciepła.
Pod długotrwałym obciążeniem tłoki i zawory wydechowe mogą osiągnąć około 325°C (617°F), czyli temperaturę potrzebną do wypalenia osadów. Zawory dolotowe są chłodniejsze, więc nagar na nich prawdopodobnie zostanie. Fenske ostrzega też, że mocniejsze obciążanie silnika z wtryskiem bezpośrednim może skończyć się większą ilością osadów, a nie mniejszą.
Co to znaczy dla polskiego kierowcy
Wnioski z artykułu dotyczą w zasadzie każdego kierowcy, także w Polsce. Najważniejsza zasada brzmi: najpierw rozgrzej olej, potem dopiero myśl o wysokich obrotach. Przy krótkich dojazdach, zwłaszcza zimą, olej może po prostu nie zdążyć osiągnąć temperatury roboczej. Wskazówka cieczy chłodzącej nie jest w tej sprawie najlepszym wyznacznikiem.
Warto też pamiętać o stanie auta. Opisane zasady dotyczą silnika sprawnego, z rozsądnym przebiegiem i świeżym olejem. Jeśli kupujesz używane auto, nie wiesz, jak traktował je poprzedni właściciel. Zanim więc zaczniesz sprawdzać możliwości silnika, upewnij się, że jest w dobrej kondycji. Artykuł nie omawia przy tym różnic między silnikami benzynowymi i wysokoprężnymi, więc nie należy z niego wyciągać wniosków np. o dieslach z filtrem cząstek stałych.
Sporadyczne wizyty przy czerwonej linii na rozgrzanym, zadbanym silniku nie powinny mu zaszkodzić. Nie traktuj ich jednak jako sposobu na czyszczenie silnika. Najlepiej po prostu zrobić to dla przyjemności.
Źródło: Carscoops – „Does Hitting The Redline Hurt Your Engine? Here’s What Really Happens”
