Wspólne platformy to w motoryzacji codzienność, ale czasem producent idzie dalej i zmienia na cudzym aucie sam znaczek. Serwis Carscoops wybrał pięć takich przypadków, które uznał za najmniej udane. Są wśród nich Cadillac zbudowany na bazie Chevroleta i Aston Martin oparty na małej Toyocie.
Gdy zmienia się tylko emblemat
Wspólna platforma obniża koszty badań i rozwoju, a modele mogą mimo to mieć własny charakter. Gorzej, gdy marka ogranicza się do podmiany znaczków, żeby wejść w nowy segment albo spełnić przepisy na kolejnym rynku. Autorzy zestawienia szukali aut, które prawie nie zostały dopasowane do nowej marki i nie miały sensu z punktu widzenia wizerunku. Na liście jest jeden model z lat 80., dwa z lat 90. i dwa z początku drugiej dekady XXI wieku.
Cadillac Cimarron (1982) był Chevroletem Cavalierem na tej samej platformie J i z tymi samymi silnikami. Dostał własny grill, więcej chromu, zawijane tylne lampy, alufelgi, a w środku skórzaną tapicerkę, imitacje aluminium lub drewna i klimatyzację w standardzie. Największym problemem była cena: około 12 tys. dolarów wobec 7 tys. za Chevroleta. General Motors chciał w ten sposób celować w BMW serii 3 (E30) i Mercedesa 190E.
Honda Crossroad (1993) to z kolei Land Rover Discovery I z emblematami Hondy na grillu, klapie bagażnika, kierownicy i kołpakach. Nadwozie, wnętrze, silnik V8, stały napęd na cztery koła i rama pochodziły z brytyjskiego terenówki. Do dziś jest to jedyna Honda z V8. Japońscy klienci byli zaskoczeni, że w salonach obok Civica, Accorda i NSX stoi Discovery, i auto sprzedawało się słabo.
Od Lotusa do Lancii
Kia Elan (1996) narodziła się z braku pieniędzy. Kia chciała sportowego auta na miarę Mazdy MX-5, ale nie stać jej było na własny projekt. Gdy w 1995 roku Lotus zakończył produkcję przednionapędowego Elana M100, Kia kupiła oprzyrządowanie i licencję. Auto sprzedawano w Korei jako Elan, a w Japonii jako Vigato. Dostało inne tylne lampy, felgi i zawieszenie z większym prześwitem oraz własny silnik 1,8 l zamiast jednostki Isuzu. Nadwozie z włókna szklanego i podwozie z centralną belką pozostały bez zmian. Cena 27,5 mln wonów należała w Korei do najwyższych, więc chętnych było niewielu.
Lancia Flavia Cabrio (2012) to efekt przejęcia udziałów w Chryslerze przez Fiata. Lancia dostała w ten sposób trzy nowe modele: Flavię, Themę (czyli Chryslera 300) i Voyagera. Flavia była przerobionym Chryslerem 200 Cabrio i zdaniem autorów wypadła najgorzej, bo wykorzystała głośną nazwę bez pokrycia. Zapowiadano sedana i kabriolet, ale do sprzedaży trafił tylko kabriolet. Z włoskich elementów miał lekko zmieniony grill i nazwę. Europejscy kupujący go odrzucili, a w 2014 roku zniknął z oferty.
Aston Martin Cygnet: miejska limuzyna za 30 tys. funtów
Cygnet z 2011 roku był Toyotą IQ po stylizacji w duchu Astona: z nowym zderzakiem i grillem, atrapami wlotów, skrzelami na bokach i własnymi lampami. We wnętrzu pojawiła się ręcznie szyta skóra i Alcantara. Pod spodem nic się nie zmieniło: silnik 1,3 l i bezstopniowa przekładnia CVT napędzająca przednie koła. Auto kosztowało 30 tys. funtów, czyli trzy razy tyle co IQ, i nie osiągnęło założonych wyników sprzedaży.
Powód jego powstania był praktyczny. Unijne normy emisji dla średniej floty producenta pozwalały Astonowi obniżyć wynik bez budowy nowego napędu do swoich sportowych modeli. W 2018 roku dział Q zbudował jeden egzemplarz z silnikiem V8 z Vantage’a o mocy 430 KM, napędem na tył i szerokimi nadkolami. Jego wartość szacowano na około 450 tys. funtów.
Co z tego wynika dla kierowcy w Polsce
Unijne normy emisji, które skłoniły Astona do stworzenia Cygneta, obowiązują także w Polsce, więc podobne kompromisy producentów mogą dotyczyć również naszego rynku. Z samego artykułu nie wynika, które z opisanych aut oficjalnie sprzedawano u nas.
Dla kupującego płynie z tego prosta wskazówka: znaczek i cena nie zawsze mówią, co kryje się pod karoserią. Warto sprawdzić, na jakiej platformie i z jakim silnikiem zbudowano dane auto, i porównać cenę z modelem bazowym. Jeśli różnica to głównie emblematy i dodatki, płaci się za markę, a nie za inną konstrukcję.
Źródło: Carscoops – „The 5 Worst Rebadges In Automotive History”